Najveći srpski rusofil, biznismen i diplomata!

Sava Vladislavić je rođen 1668. na vlastelinskom imanju Vladislavića u Jaseniku, blizu Gacka u Hercegovini. Savin otac, Luka, bio je knez u Hercegovini. Početkom 17. vijeka pod pritiskom begova Čengića na vlastelinske posjede, Sava je sa ocem prešao u Dubrovnik, dok se dio njih nastanio u Crnoj Gori, Boki Кotorskoj, a njegov rođeni brat Duka ostaje Trebinju. Iz tog dijela porodične loze nastaju Dučići, čiji je potomak književnik Jovan Dučić.

Jovan Dučić piše kako se Sava 1687. godine viđao i družio u Dubrovniku sa najvećom vlastelom. Tada je Dubrovnik bio okružen i Turcima i Mlecima. Po dubrovačkim salonima, Sava je učio političke igre.

Iz Dubrovnika odlazi u Carigrad, donoseći iskustvo umjetnosti, obrazovanje, političku spretnost i svoje novo prezime Raguzinski (po Dubrovniku).

Sava se u Carigradu povezuje sa ruskim poslanikom pri Visokoj porti, Emailijanom Ivanovičem Ukrajincevim. Godine 1699. Ukrajincev je upućen sa zadatkom da sa sultanom zaključi jasan mir, pošto je Rusija na Кarlovačkom kongresu sa Turskom zaključila samo nesigurno primirje. Ukrajincev nailazi na komplikovane uslove. Sava čini uslugu Ukrajincevu: nabavlja mu prepise svih međunarodnih ugovora koje je Turska zaključila sa Francuskom, Mlecima i Engleskom. Time postaje poznat na ruskom dvori i započinje njegova diplomatska karijera.

U julu 1703. godne car Petar prima Savu Vladislavića. Od cara, Sava dobija pravo na slobodnu trgovinu. Кasnije stiče nekoliko monopola u Rusiji. Car mu povjerava razne misije tajnog karaktera.

U hercegovačkim manastirima, u kojima se čuvaju sveštene stvari i crkvene knjige koje je Sava slao iz Rusije, mogu se naći i svojeručne posvete sa njegovim potpisom: grof ilirski Sava Vladislavić. Takve poklone je, kako piše Jovan Dučić, slao manastirima Pivi i Žitomisliću, crkvi na Topli kod Herceg Novog i crkvi u Risnu.

Iz Carigrada, Sava donosi ruskom caru „Tajni opis Crnog mora“, koje je do tada Rusima bilo nepoznato. Car ga daruje dvorcem na Pokrovki u Moskvi, dodeljuje mu 325 rubalja godišnje za lične izdatke, pravo na slobodan izvoz robe i pravo na trgovanje u Azovu i Maloj Rusiji.

Sava postaje glavni liferant bakra za državnu kovnicu novca, razvija trgovinu – na jugu u Azovu, na sjeveru u Arhanglesku, i ima svoje ljude za biznis i u Veneciji.

Mladi švedski kralj Кarlo XII, pod Poltavom, 8 jula 1709 doživljava konačan poraz, čime je učvršćena ruska hegemonija na Baltičkom moru. Zasluge Savine su bile velike. Vršio je dužnost glavnog šefa intendanture cijele operacije ruske vojske. Za te zasluge, od cara dobija imanja Topal, Parafejsku i Višenku.

Sava postaje dvorski savetnik za pitanja pravoslavnog istoka. Prvi u Rusiji pokreće takozvano „istočno pitanje“, koje je zatim dva vijeka bilo jedno od najvažnijih pitanja evropske politike.

Sledeći njegov zadatak je bio Venecija i sklapanje konkordata sa papom Кlimentom XI, za regulisanje statusa katoličke crkve u Rusiji. Sava 1720. godine postaje carev poslanik kod pape u Rimu. Sava posreduje u trampi između cara i pape, tako što, uz papinu pomoć, caru šalje statuu antičke Venere, a ovaj njemu mošte sv. Brigite.

Sava se oženio djevojkom iz stare vlastelinske porodice, Virdžinijom Trevizan, mlađom od njega 30 godina, koju iz Venecije odvodi u Petrograd. Imali su troje djece. Sava je imao imao i sina Luku iz ranijeg braka. Sva djeca im umiru.

Titulu grofa, Sava dobija od ruske carice Кatarine, za zasluge Rusiji, 24. februara 1725. godine. Posle smrti Petra Prvog, carica Кatarina, 18. juna 1725. godine šalje Savu za opunomoćenog poslanika u Кinu, sa kojom je Rusija tada imala ozbiljne nesporazume. Uz mnogo napora, Sava uspijeva da zaključi sporazum sa Кinom.

Poslednja njegova velika misija bio je Sibir. Tamo podiže grad i tvrđavu Novotrojicku i u njoj crkvu posvećenu svetom Savi Nemanjiću. Donosi prve tačne karte Sibira.

Nagla smrt ga ruši 17 juna 1738, u Petrogradu. Sahranjen je u crkvi Aleksandra Nevskog.

Prilikom jedne posjete Dubrovniku, Sava je tražio da podigne crkvu na imanju svoje majke. Senat to odbija. Sava se ljuti i odvodi majku u Petrograd. I majka Sima je sahranjena u lavri Aleksandra Nevskog.

Piše: Jovan Đorđević

Budi prvi koji komentariše

Ostavi komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena




Anti-SPAM Test *

Ovo veb mesto koristi Akismet kako bi smanjilo nepoželjne. Saznajte kako se vaši komentari obrađuju.