Srpska pravoslavna crkva proslavlja (SPC) danas Svetog Trifuna, koji se u narodu slavi kao zaštitnik mnogih zanata i onih koji iskreno vole njegujući hrišćansku ljubav.
Tekst se nastavlja poslije oglasa
Crkva Svetog Trifuna slavi kao velikomučenika koji je postradao za hrišćansku vjeru, ne isključujući njegov značaj kao zaštitnika bračne ljubavi i vjernosti koje su dio hrišćanske propovijedi.
Prema hrišćanskom učenju, bračna ljubav je u ravni ljubavi prema Bogu, o čemu svojim djelima najbolje svjedoče Hristovi velikomučenici, među kojima je i Sveti Trifun.
Na liturgijama u pravoslavnim hramovima, u pravoslavnim domovima, vinogradarskim i gostioničarskim esnafima pominje se stradanje svetitelja Trifuna, koji je stradao 250. godine u Nikeji od mača hristobornog rimskog cara Dakija.
U “Ohridskom prologu” Svetog vladike Nikolaja Velimirovića govori se o skromnosti i iscjeliteljskoj moći svetitelja koji je “u djetinjstvu čuvao guske i jedini mogaše pomoći ludoj kćeri cara Gordija”.
Sahranjen je skromno u selu Kampsada u Frigiji, gdje je i rođen.
Kult Svetog Trifuna je veoma razvijen u srpskim krajevima, a slave ga posebno vinogradari, dok ga svojim zaštitnikom smatraju i gostioničari.
Vinogradari na dan Svetog Trifuna idu u vinograde, orezuju lozu i vinom zalivaju čokote, da bi time povratili vinogradu malaksalu snagu, poslije dugog zimskog perioda, pa da počne bujati u proljeće koje se već počinje primicati.
Svetog Trifuna slave neke srpske porodice kao krsnu slavu, a njemu se moli da zaštiti polja od poplava, grada i raznih štetočina.
Vjeruje se i da Sveti Trifun na svoj praznik pobode u zemlju ugarak i od tog dana snijeg počne da se topi. Po nekih shvatanjima upravo ovim danom počinje proljeće, priroda počinje da se budi, kao i ljubav kod ljudi.
Izvor: srpskainfo.com
Be the first to comment