Kako su nasljednici Džona T. Vučurevića „istopili“ milione

U novoj zemlji Jovo je dobio jednostavno ime – Džon. Postao je veoma ugledan Amerikanac i uvršten je u red istaknutih biznismena na američkom sjeveru. Do svoje smrti 2005. godine bio je uspješan bankar više od 50 godina. Posjedovao je više od 40 banaka u Nebraski, Sjevernoj i Južnoj Dakoti, Minesoti, Montani, Vajomingu, Ajovi i Viskonsinu, a kao bankarski stručnjak bio je agažovan kod mnogih guvernera. Posjedovao je i više od hiljadu objekata za iznajmljivanje. U više mandata bio je i član Senata Južne Dakote. Vučurević je bio član episkopalne crkve Emanuel- Masonske lože.

Džon Vučurević  imao je samo osam godina kada je sa porodicom iz Trebinja (Aleksina međa) emigrirao u SAD. Odrastao je u rudarskom gradiću Lidu u Južnoj Dakoti, gdje je pohađao državne škole. Služio je u američkoj vojsci tokom Drugog svjetskog rata. Radio je u zakonodavstvu države Južne Dakote u kasnim 40-im i ranim 50-im godinama prošlog vijeka. Počeo je da radi veoma rano, odmah nakon prekida školovanja, prvo kao stolar, a potom kao šofer predsjednika banke u Lidu.

Lijevo – Jovo sa majkom Anom u Trebinju 1919. godine

Nekoliko godina kasnije otvorio je malu bakalnicu u Repid Sitiju i hotel u Kadoki. Po povratku iz Drugog svjetskog rata ušao je u poslove sa osiguranjem, a 1951. godine u bankarski posao, iz koga, sve do smrti, više nije bilo povratka. Prvu banku – Rasmor Stejt Banku u Hil Sitiju u Južnoj Dakoti Džon je kupio i preselio u Repid Siti. Banka koju je prvu osnovao, posluje i danas. Kada je Vučurević prodao Rasmor Stejt banku 1984. godine njegove dionice pokrivale su veliki region, uključujući banke u Južnoj i Sjevernoj Dakoti, Minesoti, Nebraski, Vajomingu, Montani, Ajovi i Viskonsinu. U jednom momentu on je posjedovao više od 40 banaka u 5 država, kao i  preko hiljadu objekata za iznajmljivanje. U više mandata bio je i član Senata Južne Dakote.

Bio je aktivan član zajednice tokom svog života. Oformio je mnoge fondacije za stipendiranje siromašnih studenata u Repid Citiju, a finansijski je pomagao i mnoge zajednice i organizacije.

Džon je bio velikodušan filantrop tokom svog života i želio je da se njegovo dobročinstvo nastavi kroz  fondacije poslije  smrti.

Njegova fondacija osnovana je 1985. godine, kako bi obezbijedila podršku dobrotvornim, vjerskim, naučnim, književnim i obrazovnim institucijama.
Vučurević je značajno pomagao i visoko obrazovanje u Južnoj i Sjevernoj Dakoti. Primio je brojne nagrade tokom tih godina- 2 počasna doktorata, uključujući jedan od Univerziteta za rudarstvo 1992. godine. Aktivno je finansijski podržavao nekoliko koledža, kao i neke državne univerzitete, niz omladinskih i vjerskih institucija, socijalne službe i agencije za zaštitu zdravlja.

Aprila 2002. godine Institut za borbu protiv raka u Kliviledu preimenovan je u Institut Džona T. Vučurevića, zbog njegovih velikodušnih filantropskih poduhvata u zajednici i jake podrške zdravstvenoj zaštiti u državi Južna Dakota.

Regional Health John T. Vucurevich Regional Cancer Care Institute

Džon T. Vučurević umro je u 92. godini života 16. jula 2005. godine u Repid Sitiju.
Vučurević je bio član episkopalne crkve Emanuel, Masonske lože i Svetilišta NAJA. To je organizacija Masonskog porijekla koja okuplja 700.000 članova, koji  podržavaju dobrotvorstvo i mrežu specijalizovanih bolnica za ortopediju i opekotine za djecu, za 22 bolnice, koje su locirane svuda u Sjevernoj Amrici, bez obzira na rasu ili vjeru.

Nasljednici srušili imperiju

Tri godine nakon njegove smrti, porodica Vučurević našla se u centru najvećeg ličnog bankrota u istoriji Južne Dakote. Sin Tom i unuk Kent, poslije njegove smrti važili su za najbogatije poslovne ljude u Južnoj Dakoti. Iako su postali nasljednici ogromnog porodičnog bogatstva, kompanije u vlasništvu njihove porodice bankrotirale su 2011. godine. Ogroman novac Džona T.  Vučurevića potrošila je porodična „crna ovca“ unuk Kent, koji je poslije Džonove smti značajno ulagao u nekretnine i  filmsku produkciju, ali nijedan od njegovih poslova nije uspio. Prema pisanju medija u Dakoti, njihovi dugovi u to vrijeme premašili su 70 miliona dolara.

Milenko Ignjatić

 12 

Budi prvi koji komentariše

Ostavi komentar

Vaša e-mail adresa neće biti objavljena




Ovo veb mesto koristi Akismet kako bi smanjilo nepoželjne. Saznajte kako se vaši komentari obrađuju.